Aspiracje, predyspozycje, kompetencje, kontakty, umiejętności interpersonalne, prezencja… oni to wszystko wiedzą, bo kładzie się im to do głowy już w szkole. Sama prowadzę zajęcia z doradztwa zawodowego w klasach siódmych szkoły podstawowej, pracowałam z gimnazjalistami, sporo rozmów z nimi odbyłam, sporo ankiet wypełnili, bym mogła poznać ich oczekiwania i najlepiej dostosować program do ich stanu wiedzy i potrzeb. Już na tak wczesnym etapie widać, jaki będzie ten pracownik „nowej generacji”, „pokolenia z”, czy jakkolwiek ich nazywają specjaliści. To nie łatwe zadanie- urealnić ich oczekiwania, ale nie stłamsić ambicji i wiary w swoje możliwości. Pokazać różne drogi i opcje, wprowadzić w świat uniwersalnych oczekiwań dzisiejszych pracodawców. To trochę jak godzić światy równoległe!

Czytaj dalej

               Atmosferę świąt lubię na dłuuuuugo przed świętami, im bliżej premiery wigilijnego wieczoru, tym moją głowę bardziej ściska jakieś wielkie, upierdliwe imadło. Przedświąteczny tydzień, to już czas, który zamyka mnie w dusznym kokonie. Koleżanki masowo produkują pierniczki, śliczne, kolorowe, pyszne- zjadam natychmiast, jak tylko je dostanę, żadne nigdy nie doczekały świąt. Twarze znajomych wirują w automacie gorączkowych przygotowań.

Choinki- ustrojone- są już fotki na FB, wats up itd.

Domy i mieszkania migocą blaskiem, brokat sypie się niemal wprost z nieba, jest słodko i przytulnie… nawet w pracy. W telewizji już Andrzej Piaseczny śpiewa w duecie z Natalią Kukulską, złota suknia, złote gwiazdy, pakiet Pley, wszystko na swoim miejscu. Ciężarówka Coca Coli parkuje niemalże przed moim domem. Jest dużo życzeń, serdeczności, przytulania…. kocham się przytulać do ludzi, których lubię, podziwiam, szanuję, ludzi mi bliskich, nieco dalszych, ale równie ważnych. Ładuję baterie i czuję ciepło. 🙂

               Czy święta to tylko cukier, lukier i czysta, niewinna miłość?

Czytaj dalej

         

             Już sam tytuł Cię irytuje, myślisz- a ta znów będzie sypać banałem, jak to ważne w życiu są emocje, doświadczenia, relacje, a jak mało istotna jest ilość rzeczy, które nabywamy i posiadamy. Jesteś już zdegustowany i grymas twarzy pokazuje, gdzie masz moje wywody? Być może głowisz się, jak wyczarować kasę na świąteczne podarunki dla najbliższych, a może jesteś kobietą, która nigdy nie mogła ot tak zwyczajnie wejść do sklepu i kupić sobie wszystko to, czego akurat potrzebuje, może jesteś tym, który trzeci rok odkłada pieniądze, by zabrać rodzinę na wakacje i to wcale nie egzotyczne, ani kosztowne. Jeśli tak, masz prawo się krzywić i irytować i masz prawo nawet wywracać oczami na mój dzisiejszy wpis. Przybijam ci piątkę, a dlaczego?

Czytaj dalej

              

         Dzisiaj wpis typowo przedświąteczny dla posiadaczy maluchów w rodzinie. Jesteśmy rodzicami, dziadkami, wujkami, ciociami, matkami chrzestnymi itd. U większości z nas w rodzinie czeka jakieś dziecko, czeka na tą pierwszą gwiazdkę, czeka na Mikołaja w wielkich saniach i potem z wypiekami na buzi otwiera to wyczekane pudełko.

Nas dorosłych rozczula fakt, że dziecko tak naiwnie wierzy, że ten Mikołaj i te Elfy takie sprytne, tak potrafią zapamiętać, które dziecko na świecie, co napisało w liście. Że zdążą to wszystko zrobić, zapakować i porozwozić na czas, a przecież świat jest taki ogromny i tyle dzieci czeka.

Lubimy sprawiać dzieciom radość, bo tylko one tak spontanicznie ją okazują- piszczą, skaczą, w oczach maja iskierki szczęścia, że się spełniło. Moglibyśmy tę gwiazdkę urządzać im codziennie.

Czytaj dalej